Msza św. z libańskim świętymi

We Mszy św.  mogliśmy usłyszeć piękny śpiew w języku arabskim podczas dziękczynienia oraz w czasie namaszczenia olejami, które na końcu Mszy  św. zostały pobłogosławione dla naszej parafii. Olej został zmieszany z cudowną wydzieliną, która wydobyła się z ciała św. Charbela.

Po zakończeniu Mszy św. pielgrzymi libańscy zrobili sobie grupowe zdjęcie - także z naszymi parafianami - i ruszyli w dalszą podróż po Polsce.

 Święty Józef Charbel Makhlouf , żył w latach 1828 – 1898.

W wieku 14 lat miał pragnienie wstąpić do zakonu, marzenie to spełniło się dopiero w roku 1851. W 1853 r. złożył śluby zakonne i przybrał imię zakonne Charbel. Jest to imię antiocheńskiego męczennika z 107 roku i oznacza pomazańca Bożego. Jako młody ksiądz pomagał chrześcijanom prześladowanym i mordowanym przez muzułmanów i druzów, udzielając im schronienia w klasztorze w Annaya. Po 17 latach i wielu prośbach o. Charbel 15.02.1875 r. otrzymuje przeniesienie do eremu – pustelni św. Piotra i Pawła położonej wysoko w górach (1350 m. n.p.m), w której mieszkało tylko 3 zakonników. W prywatnej celi, która miała zaledwie 6 m 2, umartwiał się, nosząc pod koszula włosiennicę, która drażniła jego ciało; nie zdejmował jej nawet do snu. Spał kilka godzin dziennie, resztę czasu przeznaczał na pracę, modlitwę i adorację Najświętszego Sakramentu.


Będąc chłopcem, gdy postanowił opuścić dom, aby służyć Bogu w zakonie, matka powiedziała do niego: „Jeśli chcesz być zakonnikiem, to masz zostać świętym. Jeżelibyś nie został świętym – nie chodź nigdzie!”. Odrzekł – Zostanę świętym.


Za wstawiennictwem św.  o. Charbela dokonywanych jest wiele cudów. Zakonnicy nazywali go już za życia świętym, gdyż z największą starannością oddawał poprzez swoje postępowanie i swoje życie Jezusowi. 


O. Charbel został beatyfikowany przez papieża Pawła VI 6 grudnia 1965 r., a kanonizowany przez

Pawła VI 9 października 1977 r.


W 2009 r. powstał pierwszy fabularny film pt. "Święty Charbel" w reż. Nabila Lebbosa. Jest dostępny na DVD z lektorem polskim i napisami polskimi (Wydawnictwo AA, Kraków).


Oficjalna strona internetowa Sanktuarium św. o. Charbela: http://www.saintcharbel-annaya.com/


Kolejną przywiezioną relikwią jest  relikwia  św. siostry Rawki.

Postać ta zachwyca poświeceniem swojego życia z miłości dla cierpiącego Jezusa. Przyjęła ona dobrowolnie cierpienia ekspiacyjne. Modliła się długo o to, aby Pan Bóg pozwolił jej współcierpieć, by doświadczyć przyjęcia krzyża. Modliła się słowami: „Panie Boże opuściłeś mnie – bo nie dajesz mi cierpienia” . Jeszcze tej nocy, obudziła się z dużym bólem głowy, następnie straciła wzrok, w późniejszym czasie została sparaliżowana. Zachowała natomiast pogodę ducha i wewnętrzną radość. Była szczęśliwa, dużo modliła się na różańcu i nigdy nie narzekała. Inne siostry zakonne chętnie opiekowały się nią i lubiły z nią przebywać. Zapytana, czy nie boi się śmierci, odpowiedziała, że wcale, bo od tylu lat na nią czeka. Po jej śmierci, za jej wstawiennictwem  wiele osób zostało uzdrowionych. Ludzie, jako relikwie, zabierają okruszki ziemi z jej grobu. Podobnie jak u  św. o. Charbela, jej grób promieniował przedziwnym światłem. Została beatyfikowana 17.11.1985 r. i kanonizowana 10.06.2001 r. przez naszego papieża Jana Pawła II.


Strona internetowa Sanktuarium św. Rawki: http://www.rafca.org/

 Trzecią relikwią jest relikwia świętego Hardini'ego, a właściwie Nimatullah al-Hardini (ur. w 1808 w Hardin, w północnym Libanie; zm. 14 grudnia 1858 w Kfifane) – człowiek ten każdą wolną chwilę wykorzystywał na modlitwę. Dlatego na najbardziej znanym wizerunku widzimy, jak klęczy z uniesionymi do nieba rękami. Nie byłoby św. Charbela bez nauczyciela i duchowego przewodnika, jakim był dla niego św. Hardini. Śluby zakonne złożył 14.11.1830 roku i został skierowany do klasztoru św. Cypriana i św. Justyny w Kfifane, gdzie ukończył studia teologiczne i filozoficzne. Jego działalność nie ograniczała się tylko do wychowania i wykładów, ale założył i prowadził m.in. bezpłatną szkołę dla ubogiej młodzieży w regionie. Był wielkim czcicielem Matki Bożej, zbudował  szesnaście ołtarzy ku Jej czci, nieustannie polecał Jej ojczyznę - Liban oraz wspólnotę zakonną. Zakładał też stowarzyszenia maryjne. Zmarł 14 grudnia 1959 r., ze słowami "Tobie, Maryjo, powierzam moją duszę"..

Św. Hardini został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w dniu 7 września 1998, następnie kanonizowany 16 maja 2004 też przez Jana Pawła II. Święty ten jest obecny w wielu świątyniach na terenie Libanu (obrazy, relikwie, figury), oraz na banerach w różnych częściach Bejrutu.

Czwartą relikwią jest relikwia błogosławionego  brata Estephana z Libanu.

Stefan Nehme (1889 - 1938) pochodził z wielodzietnej rodziny. Został ochrzczony jako Józef. W 1905 roku wstąpił do zakonu maronitów, a dwa lata później przyjął śluby zakonne, przyjmując imię Stefan. Zmarł mając 49 lat w opinii świętości. Został beatyfikowany przez papieża Benedykta XVI 27 czerwca 2010 r.

Autorką tej relacji jest Beata Starzyńska, wspierana przez ks. Pawła. Źródłami informacji o świętych libańskich są strony internetowe, w szczególności: http://www.eprudnik.pl/syria-swieci-z-libanu-sw-o-charbel-i-sw-rawka/


 


2015-08-27 17:55:29 | drukuj
Msze św. i nabożeństwa
Niedziela:
7.00, 8.30, 10.00, 11.15, 12.30, 18.00
Dni powszednie:
7.00, 8.00, 18.00
Nabożeństwa>>
Kancelaria Parafialna
ul. Kościuszki 41
05-822 Milanówek
tel.: 022 758 35 42
więcej informacji>>
Biblioteka Parafialna
Polecamy

poprzednie zamknij następne