Odpust parafialny 2016 - o. Krzysztof Borodziej
W piątek o. Krzysztof, który koncelebrował we Mszy św. o godz. 8:00,  rozważał w homilii kwestię wiary w Pana Boga. Odnosząc się do patronki naszej parafii, św. Jadwigi Śląskiej, i jej relacji z Panem Bogiem, przypomniał historię ze Starego Testamentu o "Ojcu wiary", czyli o Abrahamie. Abraham otrzymał łaskę od Boga, gdy będąc już w starości życia Bóg obdarzył go synem, Izaakiem. Kiedy jednak zaczął traktować syna jak Boga i jego wiara upadała, Bóg wystawił go na próbę, żądając ofiary z Izaaka. Abraham zrozumiał swoją grzeszność i gotów był ponieść tę ofiarę. Bóg mu wybaczył i ocalił życie Izaaka. Baranek bez skazy, który był uwiązany w sitowiu w pobliżu miejsca na górze Moria, został złożony w ofierze całopalnej zamiast Izaaka. Ten fragment Starego Testamentu jest zapowiedzią przyjścia na świat Jezusa Chrystusa i Jego ofiary na Krzyżu dla zbawienia ludzi.

O św. Jadwidze Śląskiej, pochodzącej z rodziny hrabiowskiej Andechs w Bawarii, a poślubionej przez  Henryka Brodatego, księcia Wrocławia, Krakowa, Wielkopolski, w 1190 roku, powiedział o. Krzysztof, że jej największym darem było pragnienie służenia biednym. Stąd też wiele majątku książęcego przeznaczała na pomoc najuboższym. Odwiedzała ich we wsiach, należących do włości książęcych, chodząc boso. Kiedy za namową księcia jej spowiednik nakazał jej nosić obuwie, uczyniła to, będąc posłuszną, ale ... nosiła je ze sobą w ręce nadal chodząc boso.

W sobotę, o. Krzysztof mówił w homilii o Krzyżu, o jego wielkim znaczeniu dla naszej wiary i naszego zbawienia. Wspomniał o św. Janie Pawle II, gdy nasz papież już nie mógł odprawić Drogi Krzyżowej w Wielki Piątek, wtedy modlił się z krzyżem w dłoniach i tak mocno się z nim zespolił. Mówił też o s. Nepomucenie,  90-letniej siostrze, która za największy dar od Pana Boga uznaje to, że może przeżywać starość, bo dopiero teraz najważniejszą dla niej sprawą jest bycie blisko Pana Boga.

Ks. Krzysztof Borodziej pochodzi z Włodawy na Lubelszczyźnie, a posługuje obecnie w Warszawie u sióstr wizytek. Jego homilie były głoszone w sposób niesłychanie przystępny, zrozumiały dla wszystkich i przekonujące. To niewątpliwy dar od Boga, któremu podziękujmy za te piękne rekolekcje o. Krzysztofa, które miały nas przygotować do przeżywania uroczystości odpustowych.

Po Mszach św. o. Krzysztof rozprowadzał pięknie wydany album "Madagaskar - drogami misji".

---------------------------------------------------------------------------

Charyzmat Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej:

Oblatów można spotkać i poznać na różne sposoby. Różnorodne formy ich zaangażowania ukazują kim są i jakim ideałem się kierują. Ich Konstytucje i Reguły odzwierciedlają charyzmat ich Założyciela, Eugeniusza de Mazenoda, mądrość początków oraz dynamizm w obliczu potrzeb naszej współczesności. Na tych stronicach znajdziemy podstawowe zasady będące u korzeni ich duchowości.

Nasze wezwanie


Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej gromadzi w jedno wezwanie Jezusa Chrystusa, podjęte w Kościele i postrzegane poprzez pryzmat zbawczych potrzeb świata. Wzywa nas ono do pójścia za Nim i do udziału w Jego posłannictwie słowem i czynem.

Żyć Jezusem Chrystusem


Oblaci wybrani i "przeznaczeni do głoszenia Ewangelii Bożej" (Rz 1,1) idąc za Jezusem Chrystusem porzucają wszystko. Współdziałając w dziele odkupienia, starają się głębiej Go poznać, z Nim się utożsamić, pozwolić Mu sobą zawładnąć i naśladować Go całym życiem.

Pośród najbardziej opuszczonych


Oblaci Maryi Niepokalanej są Zgromadzeniem misyjnym. Ich naczelną służbą w Kościele jest ukazywanie Chrystusa i Jego Królestwa najbardziej opuszczonym, niesienie Dobrej Nowiny ludom, które jeszcze jej nie przyjęły i pomoc w odkrywaniu ich własnej wartości w świetle Ewangelii. Natomiast tam, gdzie Kościół już istnieje, oblaci kierują się do grup, z którymi on ma najmniej kontaktu.

Aby budzić wiarę


Pragną czynić wszystko, co w ich mocy, aby wzbudzić i ożywić wiarę w tych, do których są posłani i aby pomóc im odkryć kim jest Chrystus, a poprzez różne formy świadectwa i posługi odpowiadają na najbardziej naglące potrzeby Kościoła.

Z odwagą pokorą i ufnością


Będąc bardzo blisko ludzi, wśród których pracują, oblaci z uwagą śledzą dążenia i wartości, którymi oni żyją. Nie lękają się jasnego przedkładania wymogów Ewangelii i odkrywania nowych dróg, tak aby orędzie zbawienia dotarło do wszystkich ludzi.

Radykalnie


W sposób radykalny pragną naśladować Jezusa Chrystusa, czystego i ubogiego, który odkupił świat przez swoje posłuszeństwo. Dlatego-z daru Ojca- wchodzą na drogę rad ewangelicznych.

Jedność życia


Oblaci osiągają jedność swego życia jedynie w Jezusie Chrystusie i przez Niego. Zróżnicowane posługi apostolskie i każdy akt ich życia jest okazją do spotkania z Chrystusem, który przez nich oddaje się innym, a im - przez innych.

Jako nieustająca modlitwa


Jako misjonarze wielbimy Pana zgodnie z różnymi natchnieniami Ducha Świętego: niesiemy przed Niego codzienny ciężar naszej troski o ludzi, do których jesteśmy posłani (por 2 Kor 11, 28). Całe nasze życie jest modlitwą o nadejście Królestwa Bożego w nas i przez nas.

Wspólnota i posłannictwo


Nasze posłannictwo wypełniamy we wspólnocie i przez wspólnotę, do której należymy. Nasze wspólnoty mają więc charakter apostolski. w miarę jak wzrasta między nimi komunia umysłów i serc, oblaci dają świadectwo przed ludźmi, że Jezus wśród nich żyje i jednoczy ich po to, aby ich posyłać na przepowiadanie Swego Królestwa.

Z Maryją Niepokalaną


Patronką Zgromadzenia jest Maryja Niepokalana. Otwarta na Ducha Świętego, jako pokorna służebnica całkowicie poświęciła samą siebie osobie i dziełu Zbawiciela. w Dziewicy zatroskanej o przyjęcie Chrystusa, aby dać Go światu, dla którego jest On nadzieją, oblaci widzą wzór wiary Kościoła i własnej.

 


2016-10-15 11:47:26 | drukuj
Msze św. i nabożeństwa
Niedziela:
7.00, 8.30, 10.00, 11.15, 12.30, 18.00
Dni powszednie:
7.00, 8.00, 18.00
Nabożeństwa>>
Kancelaria Parafialna
ul. Kościuszki 41
05-822 Milanówek
tel.: 022 758 35 42
więcej informacji>>
Biblioteka Parafialna
Polecamy

poprzednie zamknij następne